سپاهیان عرب در سده هفتم میلادی غزه را تصرف کردند. این شهر از امپراتوری مسیحی بیزانس به جهان رو به گسترش اسلام پیوست. شرح بریتانیکا درباره فلسطین در دوره روم و فتح عربی این دگرگونی در حکومت را توضیح میدهد.
غزه در دوران چندین خلافت، شهری ایالتی بود. این حکومتها شامل خلافتهای راشدین، اموی، عباسی و سپس فاطمی میشدند. خلافت، دولتی بزرگ با ابعاد سیاسی و دینی بود که خلیفه آن را رهبری میکرد. خلافت حکومتی محلی و مستقر در غزه نبود. مرور بریتانیکا بر خلافت چگونگی کار این نظامها و جابهجایی مراکز آنها را توضیح میدهد.
در طول این سدهها، زبان عربی و اسلام در زندگی عمومی جایگاهی محوریتر یافتند. این دگرگونی طولانیمدت به شکلگیری زبان، دین و جامعه منطقه کمک کرد. هویت عربی فلسطینی بعدها از دل این زمینه پدید آمد. این هویت در سده هفتم بهیکباره ظهور نکرد و نمیتوان یک هویت ملی مدرن را بهسادگی بر آن جهان پیشین منطبق کرد.
حکومت مسلمانان غزه را تغییر داد، اما گذشته یهودی و مسیحی آن را از میان نبرد. این جوامع و پیوندهایشان با سرزمین همچنان بخشی از تاریخ باقی ماندند. حکومت، زبان و دین عمومی در پیرامون آنها تغییر کرد. اسناد باقیمانده غزه را شهری درون چندین امپراتوری توصیف میکنند، نه پایتخت یک دولت مستقل غزه.