Dinî temelli Yahudi anti-Siyonizmi, seküler aktivistlerin icat ettiği bir görüş değil, gerçek bir teolojik konumdur. Aynı zamanda Ortodoks Yahudilik içinde bir azınlık görüşüdür. Bu görüşü benimseyenler genellikle Yahudilerin toprakla bağını reddetmez. Mesih gelmeden önce insan eliyle gerçekleştirilen siyasi eylemler yoluyla egemenlik kurulmasının dinî öğretiyi ihlal ettiğini savunurlar.
Klasik dinî argüman Üç Yemin ile başlar
Dinî temelli anti-Siyonistlerin başvurduğu en bilinen metin, Ketubot 111a’da bulunan ve çoğunlukla Üç Yemin adı verilen Talmud bölümüdür. Anti-Siyonist düşünürler bunu bir uyarı olarak okur. Yahudi halkı, bir topluluk olarak ilahi kurtuluştan önce sürgünü zorla sona erdirmemelidir.
Bu yorum bazı Haredi topluluklarında gerçek bir ağırlığa sahip olmuştur. Modern anti-Siyonist iddia, Yahudilerin toprakla bağının olmadığı değildir. İnananların çoğu bunun tam tersinde ısrar eder. İddiaları, Yahudilerin Mesih’ten önce beşerî siyasi güç yoluyla geri dönmesinin teolojik açıdan yanlış olduğudur.
Görünür anti-Siyonist gruplar gerçektir, ancak tipik değildir
Medyada en görünür gruplar genellikle en az tipik olanlardır. ADL’nin Neturei Karta hakkındaki bilgilendirme yazısı, hareketi İsrail Devleti’ni reddeden küçük ve marjinal bir grup olarak tanımlar. Grup, Ortodoks Yahudilerin çoğu dâhil olmak üzere Yahudilerin çoğunun kabul edilemez bulduğu ittifakları tekrar tekrar kurmuş ve bu yönde görüntüler vermiştir.
Neturei Karta, Satmar anti-Siyonizmi ve diğer Haredi itirazları gerçektir. Bunlar genel olarak Yahudiliğin veya Ortodoks görüşün temsilcisi olarak kullanılmamalıdır.
Ortodoks Yahudilerin çoğu bu tabloya uymaz
Genel Ortodoks görünüm çok farklıdır. Pew’in Amerikalı Yahudiler ve İsrail hakkındaki 2021 araştırmasında, İsrail’e güçlü bağlılık bildirme olasılığı en yüksek grup Ortodoks katılımcılardı. Pew’in Amerikalı Ortodoks Yahudilere ilişkin 2015 tarihli portresi, özellikle Modern Ortodoksların güçlü bağlılığını ortaya koydu.
Ortodoks görüş; dinî Siyonistleri, Siyonist olmadığı hâlde devletle ilişki kuranları ve ilkeli anti-Siyonistleri içerir. “Dindar Yahudiler İsrail’e karşıdır” iddiası bu farklılıkları siler.
Yahudi egemenliğini savunan güçlü bir dinî görüş de vardır
Siyonizmi savunan en önemli modern dinî yaklaşım Haham Abraham Isaac Kook’la ilişkilidir. Britannica’nın Rav Kook maddesi ve Brandeis’ın Kook ile dinî Siyonizm hakkındaki tarihsel yazısı bunun nedenini açıklamaya yardımcı olur. Kook, Yahudi ulusal canlanmasını ona karşı bir isyan değil, kurtuluş sürecinin parçası olarak görmüştür.
Bu teolojik dönüş, Dinî Siyonizmin büyük bölümünü şekillendirmiştir. Kamusal ibadeti de etkilemiştir. Birçok sinagogda okunan İsrail Devleti için Dua, Yahudi dünyasının geniş kesimlerinin Yahudi egemenliğini şükre ve duaya değer gördüğünü gösterir. Bu kesimler onu sapkınlık olarak değerlendirmez.
Dinî anlaşmazlığın ortaya koyduğu şey
Dinî temelli Yahudi anti-Siyonizmi, kendi metinleri ve teolojik mantığı bulunan ciddi bir azınlık görüşüdür. Yalnızca dinî bir dille ifade edilen seküler sol anti-Siyonizm değildir ve bir bütün olarak Yahudiliği veya Ortodoksluğu temsil etmez.
Bu görüşün varlığı, Yahudiler arasındaki sürgün, kurtuluş, egemenlik ve devlet gücü tartışmalarının uzun süredir devam eden iç tartışmalar olduğunu gösterir. Tek başına Yahudilerin kendi kaderini tayin hakkını geçersiz kılmaz veya İsrail’e karşı bir Yahudi mutabakatının bulunduğunu göstermez.